Welkom laten voelen


_Ashley


Op een ISK schuiven er regelmatig nieuwe leerlingen aan in een klas. Het is bedoeld voor mensen van 12 tot 18 jaar die nieuw zijn in Nederland en nog geen of nauwelijks Nederlands spreken. Wanneer hun taalvaardigheid voldoende is om regulier onderwijs te volgen stromen ze door. Het traject kent dus geen specifieke start of einddatum. Iedereen wordt ingedeeld op zijn niveau en behoeftes. Dit zorgt er vaak ook dat er leerlingen opeens verdwijnen, omdat ze doorschuiven naar een andere klas, of uitstromen door hun niveau. Door die vele wisselingen is het voor de groep ook niet altijd duidelijk wie die nieuwe persoon in hun klas is. 

De ISK afdeling van het Olympia College werkt niet met strak afgebakende leerlijnen of leerdoelen. Er is veel vrijheid en rust om je lessen vorm te geven zoals jij wilt. Ik neem dan ook echt de tijd om nieuwe leerlingen te leren kennen. Ik vraag ze hun naam, leeftijd, waar ze vandaan komen en hoelang ze al in Nederland zijn. Alles gaat in het Nederlands en als je nog geen woord Nederlands kunt zijn dit best pittige vragen. Vaak helpen de leerlingen elkaar onderling de vraag te vertalen als de nieuwe leerling het niet begrijpt. Als een leerling de taal wel al wat vaardig is, vind ik dit gelijk een mooi moment om ze hiermee te complimenteren. Vaak beginnen ze dan meteen te stralen. 

Bij een leerling (H.) is dat ontvangst niet gegaan zoals ik wilde. Mijn les startte niet zoals gepland Hierdoor ben ik wat gehaast door de opstart van de les heen gedenderd en heb ik alleen om H. zijn naam gevraagd. Ik baalde er meteen van, maar vond het buiten het opstart moment niet veilig genoeg om de focus terug op hem te leggen als individu. Hij was duidelijk al wat ouder dan zijn medeleerlingen en pakte stilletjes, maar voorbeeldig alle opdrachten in de les op. Ik heb het op een later moment niet alsnog ingehaald, het leek mij niet gepast. Ik heb het dan ook gelaten, maar wel mezelf en hem in deze positie geobserveerd. Het is lastig te beoordelen wat het gevolg is van mijn besluit. Hij heeft nooit een soort toenadering gezocht met mij. Ik voelde een grotere afstand tot hem dan bij mijn andere leerlingen, maar dat blijft mijn ervaring.

Zeker bij leerlingen met een migratieachtergrond is het gevoel ergens welkom te zijn niet altijd vanzelfsprekend. Ik vind het daarom heel prettig om ze te laten weten dat ze dat bij mij wel zijn. Bij mij moeten ze de ruimte voelen dat ze er mogen zijn en ik geïnteresseerd in ze ben als mens.